Probówki znajdują się w każdym laboratorium. Są tanie, więc używa się ich powszechnie. Dostępu do nich nie mają limitowane nawet osoby, które dopiero uczą się pracy w laboratorium. Dla nich – szczególnie ważne jest rozpoznawanie poszczególnych rodzajów probówek. Czym się od siebie różnią? Kiedy należy je używać? O czym trzeba pamiętać?
Probówka tradycyjna
To po prostu kawałek szklanej rurki o zaokrąglonym dnie. Z drugiej strony jest swobodnie otwarta. Niektóre probówki mają u góry lekko wywinięty na zewnątrz kołnierz. Ułatwia to wsypywanie do nich i wysypywanie z nich substancji sypkich i cieczy. Probówki te są używane najczęściej.
Probówka stożkowa
Jest bardzo podobna do tradycyjnej, ale zamiast okrągłego dna – ma dno w kształcie wydłużonego stożka. Przechowywane w nich, niewielkie ilości substancji zbierają się we wierzchołku stożka. Bez tego rodzaju probówek można się obejść. Z powodzeniem zastąpią je tradycyjne probówki.
Kolbki probówkowe
Są stosunkowo rzadko spotykane, ale nie należy pomijać ich istnienia. Są pewnego rodzaju kompromisem pomiędzy tradycyjną probówką a kolbą (zobacz: https://danlab.pl/nasze-produkty/szklo-laboratoryjne-i-drobny-asortyment-laboratoryjny/ ). Są wykonane ze szczególnie dobrej jakości szkła, co umożliwia wykorzystywanie ich w skomplikowanych procesach – takich jak destylacja próżniowa. Cechą charakterystyczną jest szlif. Służy on sztywnemu dopasowywaniu korka do próbówki. Szczelność probówki jest niezbędna dla przeprowadzenia procesu opartego o próżnię. Kolby te często mają narysowaną orientacyjną skalę. Nie są to jednak cylindry miarowe, więc skala ma charakter orientacyjny.
