Nie może jej zabraknąć w żadnym laboratorium. To niepozorne narzędzie spełnia bardzo ważną funkcję, a mianowicie za jego pomocą odmierza się i przenosi substancje. Szklana rurka w ręku laboranta to pipeta.
Wygląd
Pipeta zazwyczaj ma regularny kształt i jest szklaną lub wykonaną z tworzywa sztucznego rurką. Jest zwężona u dołu, co ułatwia zasysanie cieczy. Niekiedy może być rozszerzana po środku. Wszystko zależy od zastosowania.
Rodzaje
Wyróżnia się trzy rodzaje pipet:
- „Pasterówki” to potoczna nazwa pipety Pasteura. Jest to narzędzie o najprostszej budowie. Za jej pomocą pobiera się i przenosi niewielkie ilości cieczy. Zazwyczaj pipeta Pasteura ma 1 ml objętości, lecz to nie jest regułą i zdarzają się większe. Przez wzgląd na to, iż ten rodzaj pipety jest jednokrotnego użytku, aby zaoszczędzić na procesie produkcji i ewentualnych stratach (stłuczenie), coraz częściej pipety szklane zastępuje się plastikowymi.
- pipeta miarowa może mieć nawet metr długości. Jest szklaną rurką z precyzyjnie określoną skalą. Dolna część pipety miarowej jest zwężana, natomiast na drugą zakłada się specjalną pompkę lub gumową ssawkę. Skala na tej pipecie jest w ten sposób skalibrowana, żeby uwzględnić straty cieczy, która zawsze w niewielkiej ilości pozostanie na jej ściankach, dlatego nie zaleca się po opróżnieniu jej, prób wydobycia z wnętrza resztek cieczy.
- ostatni rodzaj pipety to pipeta automatyczna. Tu z kolei za pobieranie odpowiedniej ilości substancji odpowiada mechanizm na bazie tłoczka, który zwolniony przez zintegrowaną z nim sprężynkę, pobiera odpowiednią ilość substancji. Całością steruje automatyczny lub manualny regulator, za pomocą którego laborant ustala ilość pobranej cieczy. Pipety automatycznej używa się do szybkiego pobrania niewielkiej ilości substancji, na ogół nie przekraczającej 1 ml.
